Creta 2011 część I

Zima to dobry czas na wspominanie ubiegłorocznych podróży. Za oknem mróz nie chce odpuścić więc tym chętniej wracam do wspomnień podróży pełnych słońca, kwiatów i zapachów.
Kreta to miejsce szczególne, wyspa posiada wyjatkowe walory przyrodnicze i uznawana jest za quasi ogród botaniczny. Mnie przywiodły do niej przede wszystkim storczyki, które wiosna okrywaja łąki pełne kwiatów.

Szczyty Gór Białych pokryte były śniegiem.

Cała wyspa to mniejsze lub wieksze góry. Krajobrazy urzekają swym pięknem.

Cerkiew w Spili. Miejscowość ta znana jest z bogactwa storczyków rosnących na okolicznych wzgórzach

Pora na krótki odpoczynek.

Narcissus tazetta

 Anemone coronaria

Aristolochia cretica

Arisarum vulgare

Tulipa saxatilis

Asphodelus ramosus

Tulipa goulimyi

 

Tulipa cretica

 

Tulipa doerfleri

 

Iris germanica

Wiekowe drzewa oliwne.

 

Cheilanthes acrostica

Ceterach officinarum

Asplenium cuneifolium

Paproć, która jest podobnie jak A. adiantum-nigrum, związana jest ze skałami serpentynitowymi. Jej liście zmieniają się   w zależności od tego w jakich warunkach rośnie. Czasem młodą roślinę można pomylić z A. ruta- muraria.  Ja posadziłem ją w półcienistym miejscu pomiędzy dużymi serpentynitami.

Asplenium rhizophyllum

Bardzo ciekawa paproć północnej Ameryki zwana "walking fern". Nazywana tak z powodu oryginalnego sposobu rozmnażania wegetatywnego. Na końcach dojrzałych liści wyrastają młode roślinki, które ukorzeniają się jeśli znajdą dobre do tego warunki. Paproć rośnie najczęściej na cienistych wapiennych skałach porośniętych mchem. Posadziłem ją pod drzewami, a wokół niej mech by miała dogodne do "spacerów" warunki. 

Asplenium foreziense

To kolejna ciekawa mała paproć rosnąca w szczelinach   krzemianowych skał w południowo- zachodniej Europie. Jej liście dorastają do 20 cm. U mnie, jak widać, to wciąż jeszcze młoda roślina. 

Orchis militaris

 Nazwa gatunkowa, łac. miles = żołnierz, wojownik,  związana jest z budową kwiatu, którego górna część przypomina hełm. Obok Orchis purpurea to  najwiekszy z naszych rodzimych orchisów. Rośnie zwykle na łąkach i słonecznych zboczach, czasem też w jasnych lasach sosnowych. Preferuje glebę wapienną i przepuszczalną. Na naturalnych stanowiskach czasami występuje z Adonis vernalis, Orchis purpurea, Cypripedium calceolus i innymi ciepłolubnymi roślinami.
U mnie w ogrodzie rośnie na słonecznym stoku skalniaki, który jest namiastką murawy kserotermicznej.

  

Dorosła roślina dorasta do 60 cm i prezentuje się okazale.  Z daleka przyciąga wzrok swoim wyglądem.